DETOKS 24H: 603 280 728 TERAPIA 24H: 605 280 728
Uzależnienie od morfiny – kto jest w grupie ryzyka i jak leczyć nałóg?

Uzależnienie od morfiny – kto jest w grupie ryzyka i jak leczyć nałóg?

Morfina jest silnie uzależniającą substancją, należącą do grupy opiatów, podobnie jak heroina i opium. Dziś uzależnienie od opiatów nie jest tak skomplikowane w leczeniu, jak dawniej, bo istnieją leki, które pomagają łagodnie wydostać się z sideł nałogu.

Nie można jednak zaniedbywać również psychoterapii, podczas której pacjent pod okiem terapeuty przepracowuje powody uzależnienia i otrzymuje niezbędną motywację do życia bez narkotyków.

Uzależnienie od morfiny – krótka historia

Opiaty są znane ludzkości od wieków. Morfina, ze względu na silne właściwości przeciwbólowe, do dziś ma zastosowanie w medycynie. Po raz pierwszy, na początku XIX stulecia, wyizolował ją z opium niemiecki farmaceuta Friedrich Sertürner, którego zaciekawiły jej właściwości i działanie na organizm.

To on odkrył, że substancja skutecznie uśmierza ból, powoduje euforię oraz ułatwia zasypianie. Wymyślił też nazwę „morfina”, zainspirowaną imieniem greckiego boga snu, Morfeusza. (1)

W pierwszej połowie XIX wieku substancja zaczęła zyskiwać na popularności i produkcja morfiny jako leku przeciwbólowego ruszyła na szeroką skalę. Używano jej jako substytutu opium w zwalczaniu bólu oraz w leczeniu osób, które się od opium uzależniły.

Niestety, morfina sama zaczęła uzależniać na coraz szerszą skalę. Ofiarami substancji byli głównie żołnierze, pragnący złagodzić ból związany z ranami i urazami wojennymi, dlatego uzależnienie od morfiny nazywano czasami„chorobą żołnierza”.(1)

Morfina – baza leków

W bazie leków morfina figuruje jako siarczan morfiny. Pomimo silnego potencjału uzależnionego stosuje się ją w leczeniu bólu, w tym bólu okołooperacyjnego, pourazowego, nowotworowego albo zawałowego. Używana pod ścisłą kontrolą lekarza ma więc pozytywne strony, jednak specjaliści rekomendują ją tylko w wyjątkowych przypadkach, gdy pacjent cierpi z powodu silnych dolegliwości.

Morfina jest zdolna wywołać szereg skutków ubocznych. Jej przyjmowanie może skutkować mdłościami, wymiotami, zaparciem, zawrotami głowy, nadmierną sennością i intensywnym poceniem się. Rzadsze, ale dużo poważniejsze skutki uboczne, które mogą wystąpić u przyjmujących morfinę, to m.in. zmiany nastroju, halucynacje, silne bóle brzucha, trudności z oddaniem moczu, spadek apetytu i masy ciała, silne zmęczenie.(2,3)

Kiedy morfina jest przyjmowana systematycznie, organizm zaczyna się do niej przyzwyczajać. Wówczas, aby osiągnąć euforię lub efekt przeciwbólowy i nasenny, trzeba sięgać po coraz wyższe dawki. Uzależniona osoba zaczyna obsesyjnie skupiać się na poszukiwaniu leku, którego ciągle jej brakuje. Taki stan wymaga już leczenia farmakologicznego i psychoterapii.

Leczenie bólu morfiną jest ważnym czynnikiem ryzyka nałogu. Jednak szczególnie groźne jest używanie morfiny w celach pozamedycznych i bez kontroli lekarskiej, a także łączenie jej z innymi narkotykami, lekami na receptę i alkoholem. Skutki tego typu eksperymentów mogą być śmiertelnie groźne.

Morfina – co powoduje jej przedawkowanie?

Ryzykowne używanie morfiny może spowodować:

  • obniżenie ciśnienia krwi,
  • dezorientację,
  • silne zawroty głowy,
  • swędzenie skóry,
  • zwężenie źrenic,
  • trudności z oddychaniem, w ciężkich przypadkach duszenie się,
  • utratę świadomości,
  • słabą cyrkulację krwi i puls,
  • problemy żołądkowo-jelitowe,
  • nudności i wymioty,
  • sinicę (zabarwienie skóry i błon śluzowych na niebieskawy kolor, po przedawkowaniu morfiny siny odcień przyjmują głównie opuszki palców i wargi),
  • śpiączkę i śmierć z przedawkowania.(2,4)

Warto pamiętać, że bardzo charakterystycznym sygnałem, świadczącym o przyjęciu zbyt wysokiej dawki, jest zaparcie. Podobnie, jak inne opiaty, morfina powoduje bowiem spowolnienie ruchów jelitowych.

Uzależnienie od morfiny – objawy

Jak można stwierdzić, że ktoś bliski uzależnił się od morfiny? Efekty nadużywania narkotyku obejmują objawy zdrowotne, psychologiczne i społeczne. Do tych pierwszych można zaliczyć bezdech senny, problemy z oddawaniem moczu, obniżenie odporności, halucynacje, zmniejszenie popędu płciowego.

U osób przyjmujących morfinę dożylnie mogą wystąpić problemy z żyłami (np. zapadnięcie żył, zapalenie żył powierzchniowych). Charakterystycznym i łatwym do zauważenia objawem są też ślady po igłach na skórze.(4)

Ponadto osoba uzależniona ma problemy z koncentracją i tendencję do zaniedbywania higieny osobistej. Żeby pokryć koszty zakupu kolejnych dawek, wydaje oszczędności, a gdy ich nie ma, sprzedaje cenne rzeczy, robi pożyczki, kradnie. Podobnie, jak w przypadku innych uzależnień, chory może odsunąć się od rodziny i przyjaciół oraz nawiązywać nowe, „podejrzane” znajomości.(4)

Uzależnienie od morfiny – leczenie

Pierwszym krokiem do uwolnienia się od narkotyku jest detoks. Kiedy organizm nie otrzymuje substancji przez dłuższy czas, po tym, jak zdążył się do niej przyzwyczaić, odtruwa się sam, jednak proces ten może przebiegać bardzo ciężko, dlatego lepiej przeprowadzić go pod nadzorem medycznym i z zastosowaniem leków łagodzących objawy odstawienia, którymi mogą być:

  • niepokój, nerwowość,
  • dreszcze,
  • skurcze brzucha, biegunka,
  • bezsenność,
  • bóle mięśni i stawów,
  • nudności i wymioty,
  • katar, kichanie,
  • intensywne pocenie się,
  • osłabienie.(3,4)

Widmo tych objawów zniechęca wielu uzależnionych do rozstania się z morfiną, jednak dzięki odtruciu w placówce medycznej możliwe jest przeprowadzenie detoksu łagodnie i bezpiecznie.

Następnym krokiem jest psychoterapia, która powinna trwać co najmniej przez kilka tygodni, następnie zaś pacjent powinien uczestniczyć w spotkaniach z terapeutą, aby utrwalić efekty leczenie i mieć motywację do życia bez narkotyków.

Osoby uzależnione od morfiny mają szansę na stopniowy powrót do zdrowia w całodobowej klinice AKME, która oferuje bezpieczny detoks pod okiem specjalistów oraz intensywną psychoterapię w dyskretnym i wygodnym ośrodku.

Wychodzenie z nałogu to trudny proces, jednak ważne, aby uzależniony uświadomił sobie, że nie jest sam oraz że warto skorzystać z dostępnych, skutecznych metod leczenia.

Piśmiennictwo:

  1. Mandal A. Morphine History. https://www.news-medical.net/health/Morphine-History.aspx Data dostępu: 20.11.2018
  2. Morfina (siarczan morfiny) (opis profesjonalny). https://bazalekow.mp.pl/leki/doctor_subst.html?id=3418 Data dostępu: 20.11.2018
  3. Morphine SULFATE. https://www.webmd.com/drugs/2/drug-327-819/morphine-oral/morphine-oral/details Data dostępu: 21.11.2018
  4. Lautieri A. Morphine Abuse. https://drugabuse.com/library/morphine-abuse/ Data dostępu: 20.11.2018
Zamknij