DETOKS 24H: 603 280 728 TERAPIA 24H: 605 280 728
Czym jest głód alkoholowy?

Czym jest głód alkoholowy?

Głód alkoholowy jest jednym z objawów zespołu uzależnienia od alkoholu. Opisuje się go jako silne pragnienie lub też przymus spożywania napojów procentowych. W przeciwieństwie do innych objawów uzależnienia, chory doświadcza głodu, pozostając jednocześnie w okresie abstynencji. Nawet wieloletnie zaprzestanie picia alkoholu nie gwarantuje, że uczucie głodu alkoholowego nie powróci. Bez względu na długość okresu abstynencji, niekiedy u uzależnionego pojawiają się myśli i pragnienie napicia się alkoholu.

Często to właśnie występowanie głodu sprawia, że chorzy decydują się na powrót do picia, np. przypominając sobie odprężające działanie alkoholu czy też przyjemne chwile po napiciu się. Do objawów głodu należą m.in. niepokój i lęk, chwiejność nastroju, rozdrażnienie, pojawienie się natrętnych myśli dotyczących picia alkoholu, poczucie osłabienia i braku energii oraz zaburzenia uwagi i koncentracji.

Czym są objawy odstawienia alkoholu i jak sobie z nimi radzić?

W przypadku alkoholików wszelkie próby zaprzestania spożywania alkoholu wiążą się zazwyczaj z poważnymi objawami odstawienia. Podstawowym jest właśnie głód alkoholowy, wzmagający u uzależnionego silną potrzebę picia i powodujący duży dyskomfort nawet podczas krótkich przerw od alkoholu. Drugim, poważniejszym objawem jest natomiast alkoholowy zespół abstynencyjny.

U większości nałogowców w wyniku odstawienia lub redukcji dawek alkoholu obserwuje się alkoholowy zespół abstynencyjny (inaczej zwanym: odstawiennym). Aktywność mózgu osoby uzależnionej zmienia się i przystosowuje do funkcjonowania w sytuacji stałej obecności etanolu. Redukcja lub nieobecność alkoholu we krwi wiąże się więc z odczuwaniem przykrych objawów zespołu odstawiennego i pragnieniem napicia się w celu ich złagodzenia. Po odstawieniu alkoholu działanie tłumiące mija, jednak nadpobudliwość neuronów pozostaje, co skutkuje występowaniem głodu alkoholowego oraz ostrym zespołem abstynencyjnym.

Alkoholowy zespół abstynencyjny – objawy

Objawy odstawienia alkoholu pojawiają się zwykle po wytrzeźwieniu i zaprzestaniu dalszego picia. Mogą być bardzo nasilone w szczególności w ciągu pierwszych dni po odstawieniu procentów. Do najczęściej występujących objawów zespołu abstynencyjnego zalicza się:

– nudności lub wymioty,

– bezsenność,

– bóle głowy,

– pocenie się,

– nadwrażliwość na bodźce, niepokój, lęk,

– pobudzenie psychoruchowe,

– tachykardia (przyspieszona czynność serca) i/lub podwyższone ciśnienie tętnicze,

– przemijające złudzenia lub omamy słuchowe, dotykowe albo wzrokowe,

– drgawki albo pełnoobjawowe napady padaczkowe.

Do objawów zespołu odstawiennego należą ponadto: ogólne osłabienie, rozbicie i złe samopoczucie.

Jak długo trwa zespół abstynencyjny?

Czas trwania AZA zależy przede wszystkim od predyspozycji indywidualnych: płci, wieku, innych nałogów i chorób oraz ilości i czasu picia alkoholu. Zwykle trwa od kilku godzin do kilku dni. Jeśli omamy lub majaczenia, będące objawami odstawienia, utrzymują się dłużej, podłoża schorzenia należy szukać gdzie indziej.

Różne postacie AZA

Zespół odstawienny może przebiegać pod różnymi postaciami klinicznymi, do których zalicza się:

– Alkoholowy zespół abstynencyjny niepowikłany – cechuje się występowaniem nudności, wymiotów i mdłości, poceniem się, drżeniem rąk, powiek i języka, podwyższonym ciśnieniem i przyspieszonym biciem serca, bólami głowy i bezsennością. Mogą wystąpić przemijające omamy i iluzje.

– Abstynencyjne napady drgawkowe – charakteryzują się wystąpieniem drgawek alkoholowych, które mogą przejść w stan padaczki alkoholowej; występują zazwyczaj po 6-48 godzinach od zakończenia picia.

– Delirium (majaczenia) alkoholowe – rozwija się zwykle w 2. lub 3. dobie po zakończeniu picia. Do objawów tej postaci AZA zaliczyć można przede wszystkim iluzje, żywe omamy i przymglenie świadomości.

– Ostra halucynoza alkoholowa – charakteryzuje się omamami słuchowymi (zwykle wyzwiska i groźby pod adresem chorego), lękiem, obniżeniem nastroju, urojeniami prześladowczymi, autoagresją lub agresją względem otoczenia.

Leczenie zespołu odstawiennego

Nagłe odstawienie napojów procentowych nierzadko wymaga pomocy medycznej. Leczenie domowe jest możliwe jedynie w przypadku postaci niepowikłanej (tzn. chory nie ma drgawek, nie majaczy). W tej sytuacji należy mu zapewnić zacienione i ciche pomieszczenie oraz ograniczyć bodźce zewnętrzne. Chory powinien regularnie uzupełniać elektrolity i płyny. Ogromne znaczenie ma również wsparcie psychologiczne. Leczenie AZA  w szpitalu zaleca się m.in. w przypadku wystąpienia iluzji i omamów lub u chorych w podeszłym wieku czy z padaczką. Przeprowadzane jest odtrucie alkoholowe, intensywne nawadnianie pacjenta i uzupełnianie elektrolitów. Często również istnieje potrzeba podania leków uspokajających.

Regeneracja organizmu nie kończy się wraz z odtruciem alkoholowym i wizytą w szpitalu. To dopiero pierwszy krok do pokonania choroby. Nałogowiec powinien stosować odpowiednią dietę, ale przede wszystkim ważne jest kompleksowe wsparcie psychologiczne (terapia, wizyty u specjalisty) w procesie wyjścia z uzależnienia.

Zamknij